Non hai como deixarse ir, xogar coa pintura, e deixar que o cerebro realice as súas conexións e, daquela, aparecen esas imaxes que nos habitan. E cada vez que as miras, aparecen novas criaturas entre a néboa do tempo e o pouso dos contos.
This work by Cristina Novoa is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported